Door Paula van Hulst

Een kerstster is een mooi plantje.
Om bij iemand door een ruit te gooien.
De sombere mist die bij kerst in mijn hoofd komt opzetten kent op geen enkele manier gelijkenis met de kerstkribbe-gedachte, laat staan het kleffe Amerikaanse kerstgebeuren dat ons via Jan Modaal wordt opgedrongen.
De ouderwetse katholieke kerst, vooruit, daar kon ik nog wel sympathie voor opbrengen. Zo’n nachtmis en de hele gedachtegang van vrede en verzoening erachter. Je moest de paus even wegdenken, de saaiheid was verschrikkelijk, maar het idee erachter sloeg tenminste nog ergens op.
De moderne kerst is nog slechts een hedonistisch feest voor randdebielen.
Kijk naar wat er op tv is. Moraliserende troep uit de Hollywoodkeuken, aangevuld met emo-shows vol Bekende Nederlanders. Het is wel heel leuk dat de scheten van Gordon en Joling ook tegen een besneeuwde achtergrond te horen zijn.
Als er niks op tv is, kluiven we aan het pootje van een kalkoen en graven we ons in in tafels vol overdadig voedsel. Of er naast de kredietcrisis ook niet gewoon een voedselcrisis is en er hele landen zijn waar honderdduizenden mensen verhongeren. Nee, doe ons maar een reerug.
Zijn koopzondagen al ernstig, Tweede Kerstdag gaat er met gemak overheen. Zie de lusteloze families over de meubelboulevard trekken om vervolgens gezellig naar de McDonalds te gaan. Die meubelboulevard zit niet voor niets in Dukenburg. Zelden worden er zoveel depressies met koopzucht bestreden als op de ultieme vredesdag. Want om de goede vrede te bewaren met je schoonouders ben je er toch maar weer ingetuind en volg je braaf het pad der burgerlijkheid die jou als ideale schoonzoon/dochter onwrikbaar aan kerst vastketent. Want mocht je al uit vrije wil op die meubelboulevard rondlopen, dan verdien je niet anders dan direct tegen de muur gezet te worden.
Ik twijfel al aan het verstand van volwassen mensen die een kerstboom staan op te tuigen. Maar nog erger zijn de kerststukjes van hulst, liefst met een kaarsje erin. De zilveren kerstklokken die te pas en te onpas aan deuren en ramen hangen. Het trappetje met elektrische kaarsjes op het raamkozijn. Het schattige beeld van de kerstman, al is een plastic masker voor aan de muur nog beter natuurlijk. Het is zo heerlijk shoppen bij de Blokker.
Mensen met nog minder hersencellen zetten hun huis ook van buiten in een zee van neonlicht en glitterlampjes. Het creatieve motief van de arrenslee met rendieren. H, wat leuk, een vallende ster. En, hoe kom je er op, het silhouet van een kerstboom. Als het ook nog kan bewegen, kijkt de hele buurt tegen je op. En hoe meer licht hoe beter. Al Gore, speelde die niet in Married With Children?
Heel de basisgedachte naar de Filistijnen.
Deze kerst ga ik nuttig besteden. Ik ga een stichting oprichten, of een actiecomité. Help de Kerstman het land uit. Dood die exoot. Maak Nederland kerstvrij.
Nee, ik weet het: het wordt de SSVUDEFDK. De student die aan het eind van het jaar rood staat, dacht wellicht in een flits het woord studiefinanciering te herkennen. Maar nee, SSVUDEFDK staat voor Stichting Slachtoffers Van Ultieme Decadentie En Fantasieloosheid Der kerstgedachte.
Aangezien ik in een hoogintelligentie omgeving studeer verwacht ik een subsidie van het SNUF, een toelage van het College van Bestuur en donaties van alle hoogleraren van de Radboud Universiteit. Opdat we volgend jaar kerst op niveau kunnen vieren.
Dan ga ik nu eerst een reerugje marineren.