Aan het begin van het collegejaar vroeg ik me af hoe ik het zou vinden. Van mijn Amsterdamse stageplek met haar koffie/espresso/driegangen apparaat naar de koffiemachines in het Erasmus, van het kantoor naar de collegezaal en van literaire festivals organiseren naar tentamens leren.
Ik vind het heerlijk. Lees verder…

In een studentenhuis wonen is leuk. Elk moment van de dag is er iemand thuis om mee te praten, om pasta mee te halen en op te eten, om je deur open te maken met een mes als je weer eens je sleutel vergeten bent (dat overkwam me net) en er is altijd genoeg alcohol in huis. Er is ook altijd iemand die graag die alcohol met je wil opmaken. Maar er is één probleem: er is ook elke periode een tentamen dat gehaald moet worden. En dat gaat niet samen met al het bovenstaande. Lees verder…

De blauwe. De blauwe. De blauwe. De blauwe. De blauwe. De blauwe koffer is nu al vijf keer langs gekomen maar onze zwarte glanzende nog niet. We staan al drie kwartier op onze koffers te wachten op JFK in New York. Ik moet overgeven. Ik geloof dat ik niet tegen vliegen kan. Lees verder…

Student bedrijfscommunicatie Jacqueline van Dongen (20) komt ook in haar tweede jaar met scherpe observaties van de dingen om haar heen.
Deze week: ”Treinverkeer en de zomer”.
Treinverkeer en de zomer gaan niet samen. Nou gaan treinverkeer en de winter in Nederland ook niet samen (blaadjes schijnen levensgevaarlijk te zijn, iets wat ik eigenlijk altijd al vond) maar in de winter word je tenminste niet natgespoten door de oksel van de man naast je.
Ik heb het nogal gehad met reizen naar Amsterdam. Lees verder…

Student bedrijfscommunicatie Jacqueline van Dongen (20) komt ook in haar tweede jaar met scherpe observaties van de dingen om haar heen.
Deze week: ”De laatste dag”.
Iedereen kent Bol.com alleen als website, als goede website. En dat is maar goed ook. Ik ken Bol nu ook als organisator van de ‘Bol.com Awards’ waar de Nightwriters dit weekend optraden, en dat is niet echt goed voor hun imago. Kenmerkend voor het event waren de vele blauw-witte ballonnen aan het plafond en het aantal mensen dat geen verstand had van nou ja, bijna alles. Bol had als enige criterium voor het aannemen van personeel ‘het moet een vrouw zijn’, een verstandelijke handicap was geen beperking. Lees verder…

Student bedrijfscommunicatie Jacqueline van Dongen (20) komt ook in haar tweede jaar met scherpe observaties van de dingen om haar heen. Deze week: ”Gouden bergen”.
Ik had een kutbaantje kunnen nemen in een callcenter en 10 euro per uur kunnen innen, of ik had er juist voor kunnen kiezen om de hele zomer op het strand te liggen met mijn vrienden. In plaats daarvan ga ik nog een stage doen, bij tv. Jawel, ik geef ook de hele zomer mijn sociale leven op en kies voor een mooie CV en gouden bergen. Over een tijdje dan. Want vooralsnog is het afzien. Lees verder…

Student bedrijfscommunicatie Jacqueline van Dongen (20) komt ook in haar tweede jaar met scherpe observaties van de dingen om haar heen. Deze week: ”Maandag deadlinedag”.
Maandag deadlinedag. Ik heb een goed excuus om er niet bij te zijn, mijn opa is overleden en er zal dus een crematie zijn. Zondagavond blijkt echter dat Duitse opa’s eerst een week in de kerk blijven staan (in een urn) alvorens ze terug worden gegeven aan God. Denk vooroorlogse boerderijen, houtkachels en een hechte kerkgemeenschap en je kunt je voorstellen dat ik helemaal in mijn sas ben. Lees verder…

Student bedrijfscommunicatie Jacqueline van Dongen (20) komt ook in haar tweede jaar met scherpe observaties van de dingen om haar heen. Deze week: ”Naar de psych”.
Iedere vrouw heeft wel eens last van PMS. Bij sommige vrouwen kan het echter gebeuren dat dit syndroom omslaat in een crisis, en een half jaar duurt. Zo ook bij mij. Ik kreeg last van opruimwoede, alleen moesten niet alleen mijn kledingrek en badkamerkastje eraan geloven, ook mijn vriendje en opleiding moesten het ontgelden. De huisarts zag geen crisis maar een kans en vond het een goed idee “om eens met iemand te gaan praten”. Dat leek mij niet zo’n goed idee maar na een week van acceptatie zei ik alsnog ja. Mijn eerste psycholoog was een feit. En laten we eerlijk zijn, het misstond niet in mijn nieuwe, Amsterdamse, vrouw-van-de-wereld zelfbeeld. Lees verder…

Student bedrijfscommunicatie Jacqueline van Dongen (20) komt ook in haar tweede jaar met scherpe observaties van de dingen om haar heen. Deze week: ”Maandag moet het af zijn”.
Omdat ik weet dat mijn verslag maandag af moet zijn, en ik ook weet dat me dat thuis niet gaat lukken, besluit ik naar de bibliotheek te gaan. Deze onverwachte aanval van motivatie duurt meestal een minuut of tien, voor die tijd moet ik dus in de bibliotheek zitten. Op naar de grote, enge bibliotheek waar elke tik op je toetsenbord klinkt als het barsten van een bom. Het is er stil. En heel erg warm. Ik schrijf twee bladzijdes. Lees verder…

Student bedrijfscommunicatie Jacqueline van Dongen (20) komt ook in haar tweede jaar met scherpe observaties van de dingen om haar heen. Deze week: ”Hemeltaartdag”.
Ondanks vele waarschuwingen van anderen toen ik zei dat ik met Kluun zou gaan werken, dacht ik dat het wel mee zou vallen. Ik geloofde echt dat hij een nette man was, anders dan in zijn boeken. Dat hij een jong meisje niet zo zou behandelen. Ik had het mis. Het was wel duidelijk dat hij het al lang wilde. Maar dat hij het echt zou doen? Dat had ik nooit verwacht. Lees verder…