Nou klonk mijn stem ook wel erg lang door. Waar de rest van Nederland al na de verkiezingen in juni tot zwijgen werd gebracht, heb ik het nog een half jaar kunnen rekken. En wat een half jaar! Zes maanden met de meest bizarre formatie ooit, met gedonder binnen het CDA – en natuurlijk het onvermijdelijke PVV-bashen.

Daarvoor wil ik nog wel mijn excuses maken. Dat was echt niet de bedoeling. Ik had zo graag een andere club aangepakt dan de bende van Wilders – maar ze gaven me de kans niet. Steeds weer stond de PVV in het middelpunt. Was het niet omdat Geert de stekker uit de formatie trok, dan was het wel omdat een fractiegenoot door een brievenbus stond te pissen of een ambtenaar een kopstoot gaf.

En is dat nou erg? Neuh, eigenlijk niet. Ieder volk krijgt de volksvertegenwoordiging die het verdient, zullen we maar zeggen. Als we op brievenbuspissers (hé, mijn spellingscontrole kent dat woord, dus zo gek is het niet) stemmen, dan krijgen we ook brievenbuspissers en aanverwante artikelen. Eindelijk zit er een dwarsdoorsnede van de bevolking in het parlement, waarmee onze democratie ontegenzeggelijk aan kracht heeft gewonnen.

Ik ben dus klaar. Voor nu dan. Want zeg nou zelf, lang kan het toch nooit duren met dit kabinet? De eerste de beste bananenschil kan het einde van het eerste avontuur van Rutte worden, waarmee we weer snelstens in het stemhokje staan. Ik gok erop dat we in 2011 de boel weer opnieuw op zijn kop mogen zetten – en dan ben ik er graag weer bij!

Een paar highlightjes om even de sfeer te proeven. Biskop sprak over ‘een politieke beweging die niets anders doet dan ressentiment exploiteren’; die bezig was ‘met het stimuleren van boosheid, niet werkelijk geïnteresseerd in oplossingen en zonder ideeën. Een beweging die ook geen oplossingen wil, omdat ze de misstanden nodig heeft om te kunnen blijven schelden en haten (…) Het maatschappelijk ressentiment wordt botgevierd op een zondebok die de schuld krijgt van alles. Tegelijk beschouwt deze beweging zichzelf als het eeuwige slachtoffer van “links” of “de elite”, en koestert ze een diepe weerzin jegens intellectuelen, kosmopolieten en iedereen die en alles wat “anders” is…’ Dit citaat stamt uit 1937, en gaat dus over de nazi’s.

Volgens Biskop kun je die tekst ‘vandaag de dag ook gebruiken’. Pardon? Hier beweert één van 76 Kamerleden die de PVV in het centrum van de macht plaatsen dat we te maken hebben met een fascistische partij! Naar eigen zeggen kreeg hij de handen ook nog redelijk op elkaar voor zijn vergelijking tussen toen en nu.

Zijn die CDA’ers nou helemaal belatafeld? Als ze dit echt menen, dan moet onmiddellijk de stekker uit het kabinet getrokken worden. Dan is ‘Bruin 1’ nog een veel te subtiele benaming voor deze coalitie. Maar dat gebeurt natuurlijk niet. Want als het om de macht gaat, keert een christendemocraat als een Pavlov terug naar zijn rolmodel: de farizeeër.

Dat lichtpuntje heet, geloof het of niet, Geert Wilders. Wat was ik aangenaam verrast toen ik naar het spoeddebat over de zaak Eric L. keek! Geert begon wat moeizaam en getergd bij zijn interrupties richting Halsema, maar hij stond er toch maar. Geert die verantwoording aflegt voor het niveau van zijn fractie. Plotseling was hij zelfs even ontspannen, maakte grapjes – niet van die verbeten snoeiharde jij-bakken waarin hij normaal grossiert, maar zelfrelativerende grapjes – en hij lachte zelfs even. Stond hij zichzelf daar toch plotseling te de-demoniseren! Kort zagen we een glimp van de misschien niet eens alleen maar onsympathieke mens die zich verschuilt achter het imago van de bikkelharde straatvechter.

En er kwamen excuses. Aan de Kamer en aan de kiezers. Er waren fouten gemaakt. Natuurlijk viel het allemaal wel mee – dat akkefietje met die ontucht was eigenlijk geen ontucht, die straatterreur werd schromelijk overdreven en was niet bewezen, met de nieuwe verdachte James S. was eigenlijk heel weinig aan de hand en los daarvan ontkenden alle betrokkenen alles dat niet strafrechtelijk bewezen was dus was dat ook niet waar – maar: excuses. Ook voor het feit dat hij zelf niet in staat was gebleken om goed te screenen.

Een antwoord op de vraag of hij deze fractieleden had toegelaten als hij vooraf op de hoogte was geweest van hun echte levensloop, dat bleef hij schuldig. Het bleef bij een enkele malen herhaald sorry. Maar ja, net als het doortrappen op iemand die al op de grond ligt, is enkel ‘sorry’ zeggen ook wel heel gemakkelijk. Te gemakkelijk.

Mea culpa dus. En ik had goede voornemens. De volgende keer zou Cohen aan de beurt zijn. Of Pechtold. Of Halsema. Gooit die vermaledijde PVV weer roet in het eten. Echt, ik was van goede wil, maar het lijkt wel of ze het erom doen bij die populisten. Gelukkig is niet Geert de hoofdpersoon van deze column. Vandaag staan de schijnwerpers op Eric Lucassen. Een aanwinst voor het parlement. Voormalig militair, maar vooral veroordeeld ontuchtpleger en buurtterrorist. Had-ie alleen niet gezegd bij zijn sollicitatie voor de kieslijst.

Nou komt het wel meer voor, dat aspirant-Kamerleden een stukje uit hun cv verzwijgen of opleuken. Zo glipt er nog wel eens iemand tussendoor. Niet alleen bij populistische clubjes (de PvdA heeft er ook ervaring mee), maar als je kijkt wat LPF en PVV samen op het schild gehesen hebben, begin je je toch achter de oren te krabben.

En daar komt Geert weer in beeld. Als eenmanszaak draagt hij de volledige verantwoordelijkheid voor de screening. Waar andere partijen hiervoor kandidaatstellingscommissies hebben die gepokt en gemazeld zijn, moet Wilders in zijn eentje de komst van gelukszoekers met een omstreden cv voorkomen. Juist bewegingen als de PVV hebben op dit soort figuren een aanzuigende werking.

Wilders’ excuus was dat hij geen geld had voor een adequate screening. Tip aan Geert: doe dan niet mee! Ik houd mijn hart vast voor de Provinciale Statenverkiezingen, waarvoor de PVV nog veel meer kandidaten moet leveren. Om nog maar te zwijgen van de Eerste Kamer, die op deze wijze wel heel rap van het imago van ‘Chambre de réflexion’ af kan komen.

Maar ja, dan zit die Gerd Leers daar eenmaal, en dan doet-ie helemaal niet wat afgesproken is. Eerst stuurt dat watje niet eens die Irakezen terug een vrijwel zekere dood in, en alleen maar niet omdat dat niet mocht van Europa. Europa! Dat wilde jij toch afschaffen, Geert? En nu steekt dat vermaledijde Europa een stok tussen jouw eigen PVV-spaken, die je zo fraai het regeerakkoord in had gekregen.

Als klap op de vuurpijl stemde Leers ook nog in met het loslaten van de visumplicht voor Bosniërs en Albanezen – alweer onder druk van Europa. In de Kamer had de minister nog dapper gezegd dat hij tegen zou stemmen, maar dat deed-ie lekker niet. Met een stem vóór zou hij meer invloed kunnen uitoefenen. Kijk, Geert, zo word je nou gepiepeld door de enige in het kabinet die jou door heeft en weet hoe hij jou aan moet pakken. Beetje pappen en nathouden – maar die PVV verder gewoon negeren.

‘Leers is de zwakste schakel’, brieste jij in de Telegraaf. Welnee, Leers weet prima hoe hij het spelletje moet spelen. Leers is juist binnengehaald om jouw kiezers weer richting CDA te krijgen. Door aan te tonen dat wat jij wilt helemaal niet kan – en er dan een PVV-light beleid van te maken. Niet Gerd Leers is de zwakste schakel, maar jij zelf, beste Geert. ‘You are the weakest link. Goodbye!’

Nee, daar zitten we op te wachten. Bewindspersonen van de PVV. Mij staan de Bentley-boys van wijlen de LPF nog scherp voor de geest. Het komisch duo Heinsbroek en Bomhoff, dat elkaar de Trêveszaal uitvocht in de hoop het leiderschap van de partij over te kunnen nemen. Of niet te vergeten Hilbrand Nawijn, van wie het na zijn optredens bij So you wanna be a popstar steeds lastiger voor te stellen is dat deze paljas heus ooit minister is geweest. Geloof het of niet, hij is nog steeds gemeenteraadslid in Zoetermeer. Maar ja, da’s Zoetermeer…

Ministers van de PVV, als je de fractie zo eens bekijkt met prominenten als Dion ‘animal cop’ Graus en Richard ‘leg Ineke van Gent maar voor de dijken bij hoogwater’ de Mos, dan hou je je hart al vast bij de gedachte alleen. So you wanne be a minister, Brinkman? Al heeft-ie wel haarscherp door waarom Geert dat niet wilde. Zonder PVV-bewindslieden hoeft Wilders alleen de fractie maar in het gareel te houden, en geen ministers die hij ‘niet aan een touwtje’ heeft. Dixit Brinkman.

Slim bekeken van Wilders. Waarom risico lopen als het ook zonder kan? Waarom zou hij zich inspannen om PVV-bewindslieden aan het touwtje te hebben, als hij de touwtjes van het kabinet-Rutte toch al stevig in handen heeft? Nee, Rutte en Verhagen zijn een stuk volgzamer dan om het even welke PVV-buikspreekpop hij op het regeerpluche zou hebben gezet.

Wat zullen Rutte en Verhagen in hun vuistje lachen! Meneer vraagt een Zweed, meneer krijgt een Zweed. En nog leuker: we vertellen het Wilders lekker niet! We schrijven met droge ogen in het regeerakkoord dat we dubbele paspoorten zo veel mogelijk tegengaan en Geert mag meepraten over wie er een kabinetspost krijg, maar we laten hem met open ogen in de val lopen. En nu is het een keer niet de linkse kerk, maar de rechtse.

Lekker voor je Geert, een kabinet gedogen dat op z’n Oudhollands gezegd schijt heeft aan jouw opvattingen. Dit is het soort belediging aan jouw adres waar Cohen, Halsema en Pechtold alleen maar van kunnen dromen. Opeens snap ik je waarschuwing van laatst heel goed, die opmerking dat de dames en heren op het pluche goed moeten beseffen dankzij wie ze daar zitten – en wie ze er ook zo weer van af kan halen.

Met zo’n start ben ik benieuwd hoe lang dat nog duurt. Het record staat op 86 dagen, met Balkenende-I. De kans om twee keer binnen een maand geschiedenis te schrijven zou ik me niet laten ontgaan als ik hem was. Go for it, Geert. Je kunt het!

‘Gedogen gaat van au’, schreef formateur Jaap Burger in de jaren zeventig. Maar voor Wilders gaat het helemaal niet van au. Gedogen is voor hem top! Hij kan lekker hele bevolkingsgroepen blijven stigmatiseren zonder verantwoordelijkheid voor wat dan ook. Van alles wat niet lukt, kan hij het kabinet de schuld geven, van alles wat wél lukt kan hij zeggen dat dat dankzij hem is. Dat wordt lekker in de luwte zieltjes en dus zeteltjes winnen voor Geert.

Natuurlijk zal er verdomd weinig uit het kabinet komen. Alle beloofde hervormingen blijven uit; die wil Wilders niet. Alles wat Wilders wel wil, kan niet, omdat dat vastligt in internationale verdragen en Europese regelgeving. Die krijgt Nederland niet veranderd, zeker niet met het imago dat we plotseling in de rest van de wereld hebben. Daarom kon het CDA (vals) fluitend akkoord gaan met dit akkoord, in de zalig rustgevende wetenschap dat het de PVV zoet houdt met een fopspeen.

Zou Wilders zo dom zijn om daar in te trappen? Natuurlijk niet. Ook Wilders weet dat er op immigratie- en integratiegebied nauwelijks iets zal veranderen. Maar dat vindt-ie ook helemaal niet belangrijk. Dit kabinet levert hem iets totaal anders op: salonfähigkeit. Niet alleen hijzelf doet eindelijk mee, maar vooral zijn ideeën. En dat gaat van au. Niet voor Wilders, maar voor de samenleving.

De komende tijd wordt het CDA gegijzeld door de ‘slopers van de PVV’, zoals oud-premier Van Agt ze zo fraai noemde. Vaak ontstaat er bij langdurige gijzelingen een band tussen gijzelnemer en gegijzelde. Bij deze gijzeling is dat vooraf al gebeurd, in de vorm van het regeer- en gedoogakkoord. De maatregelen op het gebied van immigratie en integratie zijn doordesemd van het program van Wilders, maar worden door het CDA verkocht als eigen gedachtegoed. Het stockholmsyndroom in optima forma.

Maar, er ligt nog een uit Stockholm afkomstig syndroom op de loer. In Zweden bestaat al wat langer de constructie die wij hier ook gaan krijgen, die van gedoogde minderheidsregeringen. Steevast blijken daar de regeringspartijen te verliezen van de gedoger, die alle verantwoordelijkheid ontloopt, maar wel forse programmatische invloed heeft. Wellicht was het verstandig geweest als de CDA-top zijn oor te luisteren had gelegd in Scandinavië voor er plankgas voor deze coalitie werd gekozen.

Als Koppejan en Ferrier door de pomp gaan – en waarom zouden zij een rechtere rug hebben dan Ab Klink? – dan zitten we binnenkort met een marionettenkabinet-Rutte-Verhagen. Gedoogd door een man die misschien wel veroordeeld wordt voor uitspraken waarvan de uitwerking nu kabinetsbeleid wordt. ’t Is maar wat je een feest noemt, Verhagen…

‘We buigen niet naar links en buigen niet naar rechts’, zei Van Agt in 1977, daarmee de middenpositie van zijn partij benadrukkend. Verhagen buigt niet eens meer, maar gaat volledig voor rechts door de knieën. De christendemocratie sluit een verbond met een beweging die de vrijheid van godsdienst op wil heffen – en wordt daarin gevolgd door de SGP. De intolerantie aan de macht – en dat noemen we dan centrumrechts. Maar, het bezuinigingsbedrag halen we tenminste!

Normaal gesproken heb ik het niet zo op Arnhem – wellicht komt dat door mijn rood-zwart-groene seizoenkaart. Maar nu is onze provinciehoofdstad de laatste rem om de legitimering van Wilders tegen te gaan. Ik hoop maar dat ze tijdens het CDA-congres de televisie aan hebben staan. Kunnen ze kijken hoe de echte leider van het kabinet-Wilders door de autonomen in Berlijn ontvangen wordt. Want sinds een aantal decennia hebben onze oosterburen het niet meer zo op politici die bevolkingsgroepen criminaliseren. Zelfs niet als ze meer wegen willen aanleggen…