Hopman, die verbonden is aan het UMC, wil ontrafelen wat er in het lichaam gebeurt bij een stijgende temperatuur, en wat de oorzaken ervan zijn. Het gaat haar vooral om de ‘stollingscascade’: als je lichaam te warm wordt, zo’n 42 graden, stolt het bloed en sterf je. De fysiologe hoopt met een beter inzicht in dit proces te kunnen voorkomen dat mensen onwel worden of zelfs overlijden tijdens het rennen.

De proefpersonen slikten in de vroege ochtend een pil. Hopman zelf was, sportief als ze is, een van hen. Tegen de tijd dat de race begon, bevond de pil zich in de darmen van de lopers. Met een apparaatje kon toen, via de pil, de lichaamstemperatuur worden gemeten. ‘Bij maar liefst 20 procent van de proefpersonen steeg de temperatuur gedurende het rennen tot boven de 40 graden. De hoogste score was zelfs 41,2 graden: al gevaarlijk dicht in de buurt van die grens van 42’, vertelt Maria Hopman. ‘Vorig jaar probeerden we kleding en getraindheid al in verband te brengen met de lichaamstemperatuur, maar aan die dingen bleek het niet te liggen. Nu richten was ons met name op vocht en genetische aanleg. Als we weten hoe het lichaam werkt, kunnen we ook meer doen om te voorkomen dat het mis gaat.’

De kosten van een oneigenlijk gebruik van een uitwonendenbeurs wordt door het ministerie van Onderwijs geschat op 30 miljoen euro per jaar. Tot nu toe controleerde de IB-groep alleen of het door de student opgegeven adres overeenkwam met de gegevens van de gemeente, en of het opgegeven adres niet hetzelfde was als dat van de ouders. In de loop van 2010 wil minister Plasterk echter opsporingsambtenaars de straat op kunnen sturen om frauderende studenten in de kraag te vatten.

Ook wil de minister de wet zo veranderen, dat het te veel ontvangen bedrag niet alleen moet worden terugbetaald, maar dat er ook een boete wordt opgelegd. In de brief die Plasterk stuurt aan de Tweede Kamer is sprake van 25 procent bovenop de achterovergedrukte som geld. Handlangers van de jeugdige fraudeurs – familieleden, vrienden, kennissen – kunnen eveneens worden bestraft.

Dan de fraude met de studenten-ov-chipkaart. Kinderlijk eenvoudig. Wie afstudeert moet eigenlijk naar de balie van een vervoersbedrijf om de vrijbrief voor het OV van zijn chipkaart te laten verwijderen. Doe je dat niet, dan blijft de kaart bruikbaar.

Charlotte Schoenmakers, woordvoerder studenten-OV-chipkaart: ‘We weten van zeker vijftig of zestig voormalig studenten dat ze nog steeds rondreizen op hun studenten-OV-chippas. In de toekomst kan dat niet meer. We zijn het nu zo aan het regelen dat we een seintje krijgen van de IB-groep zodra een student afstudeert. De eerstvolgende keer dat de afgestudeerde dan probeert in te checken in het OV, blokkeert de kaart. Nu wordt 60 tot 70 procent van de kaarten al automatisch geblokkeerd, in december zal dat 80 procent zijn, en vanaf 1 januari is deze manier van frauderen voorgoed voorbij. Dan komt er een nieuwe, gecombineerde OV- en OV-chipkaart, die wordt geblokkeerd zodra je afstudeert.

Astrid Creemers, communicatiemedewerker van het sportcentrum, geeft toe BOM te willen redden van een roemloze ondergang. ‘De aandacht voor BOM is aan het wegzakken. Het aanbod van sporten op muziek – en heus niet alleen zumba – in het sportcentrum is tegenwoordig zo overweldigend dat de BOM-sessies minder goed worden bezocht. Ook ligt de BOM-hal achterin het sportcentrum, dus als je bommen niet kent, kom je er niet mee in aanraking. Met de themaweek willen we BOMmen een oppepper geven. Het hoort nu eenmaal bij studentensport en heeft een apart sfeertje, en in het verleden zijn veel studenten door BOM begonnen met bewegen.’

De aftrap is vandaag met een ‘Blije BOM’. Morgen hul je je in strak roze voor een ‘Gay classics for everybody-BOM’. Woensdag trek je het zwart uit de kast voor een Rock ’n Roll-BOM, en vrijdag schalt er musicalmuziek door de sportzalen in het Universitair Sportcentrum. Maar ach, zaterdag en zondag blijkt dat het een gelopen race is, tussen zumba en BOM. Dan is het thema ‘Around the world in one weekend’. En zeg nou zelf, een internationale BOM is weinig meer dan rasechte zumba.

Het hameren beperkte zich dus tot het getal 2009. Volgens Arts is de val van de muur nog altijd actueel. ‘We moeten nog steeds alert zijn op onze vrijheden. Wetten en regels worden steeds benauwender. Om dat te symboliseren spuit ik straks nog een beveiligingscamera op de muur.’ Het eindresultaat zal nog ongeveer twee weken te zien zijn.

De leden van beide voorleesgroepjes zappen in een razend tempo langs hun literaire spinsels. Het gaat over kroketten die uit de muur zouden kunnen worden getrokken als ie er nu nog zou staan. Over waar de Berlijners waren toen de muur viel – in slaap gevallen in een luie stoel na een nachtdienst, kijkend naar het testbeeld van de tv. Over paraderende reuzen op straat, te zien in een powerpointpresentatie, toen de Duitse eenwording een feit was. Over de Kittifix-lijm die werd gesnoven door DDR-kleuters om ‘te vergeten dat die uit het westen ons wilden afmaken’. Er wordt een gedicht voorgedragen over de vrijheid om te reizen, Nutella te eten met een lepel en om te kiezen tussen arm en rijk, want niemand is gelijk. Een Duitse voorlezer vertelt over de bende waarvan hij lid was, en die een aanslag pleegde op Honecker – en daarbij zijn achtste dubbelganger ombracht. En een van de jongere leden, die drie was toen de muur viel, vertelt dat ze toen op zoek was naar haar moeders schoot – maar diens benen waren geamputeerd.

Wat er precies waar is van de herinneringen aan de DDR en de val van de muur, is niet duidelijk. In ieder geval trekken de voordrachten, afwisselend in Duits en Nederlands, het publiek mee in de culture scene van Berlijn, van nu en van twintig jaar geleden. Een aangename culturele hap, zo tussen de colleges door.

Voor meer Vorlesebühnen: zie deze website http://www.bernhardchristiansen.nl/agenda.

Waarom doet de Volks Unie juist mee in Nijmegen?
‘De vorige keer deden we hier ook al mee. Door de opkomst van Wilders zijn meer mensen geneigd te stemmen op rechtse partijen. De PVV doet in Nijmegen niet mee, dus misschien kunnen wij die stemmen buitmaken.’

Dus jullie zijn een soort surrogaat-PVV…
‘Nee. Wilders basht echt alleen de islam. Wij richten ons tegen alle niet-christelijke religies. We zijn tegen extra moskeeën in Nederland, maar ook tegen nieuwe hindoetempels en synagoges. We willen islamitische én joodse slachthuizen sluiten, omdat dieren daar onnodig worden gekweld. Maar christenen moeten vrijelijk hun geloof kunnen uitoefenen.’

Wat zou je willen veranderen in Nijmegen?
‘Ik pleit voor een verbod op coffeeshops. Hard- en softdrugs moeten keihard worden aangepakt, want ze zorgen voor veel criminaliteit en onveiligheid. Zolang er nog geen doodstraf bestaat voor kinderverkrachters en pedofielen, willen we ze weren uit de wijk waar ze hebben toegeslagen. Slachtoffertjes mogen niet geconfronteerd worden met deze misdadigers. Ook zijn we voor het gebruik van nieuwe vormen van energie. Stadsbussen op waterstof, zonnepanelen op huurwoningen. Eigenlijk zijn wij de ware socialisten. De NVU is hartstikke links. En alle partijen zijn onderhand tegen buitenlanders. Wij zijn er voor de germaans-christelijke volksgemeenschap.’

Dus alle buitenlanders de gemeente uit?
‘Mensen met een Nederlands paspoort zijn net zo Nederlands als jij of ik. Zij mogen hier gewoon blijven wonen. Maar criminelen met een dubbele nationaliteit kunnen terug worden gestuurd naar het land van herkomst. Dat is ook beter voor het imago van de hardwerkende buitenlanders.’

Toch zijn dit eerder ideeën die thuishoren in de landelijke politiek.
‘We zijn druk met het schrijven van Nijmeegse dingetjes. Het precieze programma wordt waarschijnlijk pas in januari bekend gemaakt. We zijn ons nu aan het verdiepen. In sommige Nijmeegse wijken worden autootjes in brand gestoken. We gaan uitzoeken waar dat gebeurt en zullen de politie er hard tegen laten optreden.’

De crisis dwingt het rijk tot bezuinigingen. Daartoe is een twintigtal ambtelijke werkgroepen in het leven geroepen, dat belast is met de taak te onderzoeken waar kan worden beknibbeld. De werkgroep hoger onderwijs zal vermoedelijk voorstellen de studiebeurs af te schaffen. Maar hoe zorg je er dan voor dat economisch minder bedeelden niet afzien van een vervolgstudie? Met een leenstelsel los je dat probleem niet op: onder (aankomende) studenten heerst een hardnekkige leenangst. Een studieloon maakt het voor iedereen mogelijk om door te studeren.

Een ander voordeel van het alternatief van Dibi is dat iedereen naar draagkracht wordt belast. ‘Dit is socialer dan een leenstelsel. Een verpleger met eenzelfde studieschuld als een arts betaalt relatief gezien meer terug, omdat hij minder verdient. Als je een vast percentage van je inkomen afdraagt, wordt de grootste bijdrage geleverd door degenen die het meest verdienen’, zegt Dibi in nrc.next. Tijdens je studie is het ook nog mogelijk om ‘salarisopslag’ te krijgen. Wie binnen een jaar z’n propedeuse haalt, hoeft een minder hoge studietaks te betalen, vindt Dibi.

Een onderdeel van het idee van GroenLinks is dat het collegegeld wordt geschrapt. Maar het blijft de vraag of de post-studiebelasting wel voldoende geld zal opleveren om universiteiten en hogescholen te bekostigen. Dibi hoopt dat de ambtelijke werkgroep zijn plan in ieder geval zal doorrekenen. Hoe dan ook, geeft ook het Kamerlid toe, de aanloopfase zal duur zijn. Pas na jaren kan het hoger onderwijs rekenen op winst. De vraag is of de crisis de overheid de tijd geeft om daarop te wachten.

Het evenement vond afgelopen zaterdag plaats in het Silverdome in Zoetermeer: een kunstijsbaan die voor de gelegenheid met planken was bedekt. Onprettig voor de voeten, fijn om het meegebrachte bier te koelen. Want hoewel het WK bij klaarlichte dag werd gespeeld, kan een pubquiz natuurlijk niet zonder alcoholische versnapering.

Dinges had zijn deelname te danken aan het winnen van de pubquiz in het Cultuurcafé, de laatste editie voor de zomervakantie. Casper Kirkels (student politicologie) is de spil van het team. Steeds slaagt hij erin voldoende intelligentsia om zich heen te verzamelen en een geduchte tegenstander van de andere teams in het Cultuurcafé te vormen. De uitverkorenen voor het WK waren Rebecca van der Schaft (specialist hedendaagse cultuur), Twan van Lieshout (specialist politiek en geschiedenis), Mannie Janssen (specialist aardrijkskunde) en ik (specialist bèta en Bijbel).

Hoe serieus is zo’n WK nou? Dat valt tegen. Het is mij niet gelukt een international te betrappen, al zal er heus wel een verdwaalde Engelsman tussen de deelnemers hebben gezeten. De pubquizzers bestonden veelal uit, tja, mensen die normaal gesproken graag in de kroeg zitten. Mannen vooral. Ze misstonden een beetje in de grote sporthal en het woud van plastic tafeltjes. Misschien dat er daarom een dichte haag van rokers voor de deur stond, en vrouwen zich in het toilet verdrongen om gelukslippenstift op te smeren.

Tien rondes werden er gespeeld: zes met algemene vragen, twee met plaatjes, een met televisietunes en een met muziek. Voor de muziekrondes zijn enigszins bekende gasten uitgenodigd: een panfluiter van Holland’s Got Talent en Mambo Kurt, die met zijn synthesizer bekende liedjes vertolkt.

Wat is een andere naam voor retinol? Welk dier staat afgebeeld op het logo van Toys ‘R’ Us? Fluisterend buigen alle deelnemers zich om hun kleine tafeltjes. Wij maken het ons gemakkelijk met het meegebrachte (en inmiddels stevig gekoelde) bier. Bijna worden we daarom de zaal uitgezet: het was de bedoeling de drank voor veel muntjes aan de bar aan te schaffen. Kennelijk is een wereldkampioenschap niet berekend op arme studenten.

Echt sfeervol wil het al met al niet worden. Na de laatste ronde gaat Mambo Kurt los op zijn synthesizer, en heeft het er even de schijn van dat het nog feest gaat worden. Maar de feeststemming slaat niet door; wat wil je ook in een hel verlichte kunstijsbaan. We wachten de uitslag niet af, en vluchten snel naar een gezellig restaurant. Zonder kroeg is een pubquiz toch geen echte pubquiz.

Dit zogenaamde louteringsgraf is een kunstproject van de studentenkerk. Vanaf vandaag tot 12 oktober kan iedereen die dat wil plaatsnemen in het graf. Het is bedoeld om een tijdlang te ervaren wat het is als je leven plotseling wordt stilgezet. Al is het volgens de pastor niet de bedoeling dat je ervaart hoe het is om dood te zijn. Dat kan immers niet. Hieronder een verslag van wat ik dan wél heb ervaren.

Het is niet gemakkelijk, op bevel spirituele ervaringen opdoen. Vergelijk jezelf maar met een heilige, had de pastor van tevoren gezegd. Die dragen ook vaak een schedel bij zich. Zo worden ze steeds herinnerd aan de vergankelijkheid van het leven. Maar tegelijkertijd is het een aansporing: je leeft maar een keer, geniet er nu van.

Dertig minuten onder de grond. Ik kijk omhoog, de jagende wolken, wat blauwe lucht. Gelukkig houdt de miezerregen op en wordt het droog. Het graf wordt omringd door vier bomen: twee forse beuken, twee stevige eiken. En middenin is een kijkgat naar de lucht. De pastor heeft deze plaats vast met zorg uitgekozen.

Een andere Vox-redacteur gruwelt van de gedachte in dit graf te moeten liggen. Maar ik heb geen angst voor de dood. Ik stel haar me zo voor als een eindpunt. Het leven als een lange lijn, met een begin en een eind. Ach, wat is er eigenlijk zónder begin en einde? Wat zou ik nog van de wereld begrijpen als er uitgerekend aan mijn leven geen einde zou komen?

Daar komt de pastor het einde van mijn benedenaardse verblijf aankondigen. Hij vertelt over de overweldigende mediabelangstelling voor zijn project. Zelfs voor de Belgische en Duitse radio heeft hij verteld over zijn graf. Maar geen van die journalisten heeft zich zelf voor een half uur in het graf gewaagd. Ik was de eerste.

Wie zullen er na mij komen? In ieder geval een moslimstudente, zegt de pastor. Zij stopt de dood van haar vader, een jaar geleden, weg. In dit graf móet ze er wel aan denken, en daarom wil ze erin. Verder kan iedereen die dat wil in dit graf even een pauze in zijn leven inlassen. Een korte pas op de plaats. Best fijn, eigenlijk, even doen alsof je dood bent.

De Iraniërs hebben het gevoel dat, ook al zijn ze hier geboren en geïntegreerd, ze nu eenmaal allochtoon zijn en dat altijd zullen blijven. Tegelijkertijd is de winst op het gebied van veiligheid zeer gering: wie zegt dat studenten met een andere nationaliteit geen informatie zouden kunnen doorspelen aan Iran? Veel Iraniërs die hier leven zijn het regime juist ontvlucht. Terlouw betitelt de regel dan ook als ‘schijnregelgeving’. Ze concludeert: angst is een slechte raadgever, ook voor de regelgever. Het imago van Nederland als tolerant land en voorvechter van de mensenrechten is schade aangedaan door de sanctieregeling Iran.

Het zijn de aanslagen van elf september die de opmaat vormden tot angst voor moslims, en strenge regels zoals de bovenstaande Santieregeling Iran. De rede van Terlouw, afgelopen vrijdag, begon dan ook zo: ‘De beelden van de vliegtuigen die zich in de Twin Towers boren, vandaag precies acht jaar geleden, staan voorgoed op ons netvlies. Angst greep de westerse wereld bij de keel.’ Eén van de uitvloeisels van die angst, voor terrorisme, kreeg voet aan de grond bij de VN-Veiligheidsraad. Men was bang dat Iraniërs in Nederland nucleaire informatie zouden komen stelen bij universiteiten en andere nucleaire instellingen. Daarom werd het Iraniërs verboden een studie gerelateerd aan kernfysica te volgen.

Nederland bracht dat verbod, in tegenstelling tot de andere lidstaten, spoorslags tot uitvoering. Zelfs Iraniërs die ook een Nederlands paspoort bezaten werden niet langer toegelaten aan kernenergieachtige studierichtingen.