Elk goed feest verdient een goede afterparty. En waarom niet ook een goede preparty? Met deze vooronderstelling zou het Husk Studentenreizen Slotfeest beide moeten hebben. Ik bezocht gisteren de opwarmer in Piecken en zocht achteraf de nachtelijke picknick van Karpe Noktem op.
Het is gezellig op de Preparty in Café Piecken, heel gezellig zelfs. En als we dat nog niet weten, maakt de groep introstudenten in de tent buiten dat wel duidelijk door keihard in een microfoon the blèren. ‘I love you ba-haby! And if it’s quite alright I’ll need you ba-aby!!’ Drank maakt weer muzikaal. Binnen kan het feest helemaal niet stuk, te oordelen aan een groep blondines die consequent meezingt op het refrein van een fout dancenummer. En terwijl mijn biertje wordt getapt, schalt een extatische eerstejaars in mijn oor: ‘Whoeeeeeeeeee!’ Piecken maakt goed reclame voor zichzelf door de verse eerstejaars in de perfecte stemming te krijgen voor het feest dat nog moet volgen.
Dankzij een jongen en meisje die al dicht op elkaar hangen – en de muziek staat echt niet te hard om te kunnen converseren – wordt de suggestie van introcest in de lucht tastbaar. Zodra de klok 10 slaat, verschijnen echter de eerste jassen. Tien minuten later oogt de kroeg een stuk leger, al staan er nog wel een stel enthousiastelingen te dansen op de pooltafel. De Refter is voorlopig even de place to be.
Om een uur of 2 is het wel weer welletjes geweest op het Husk Studentenreizen Slotfeest, en vind ik me op het Keizer Karelplein. Karpe Noktem zou hier vannacht picknicken, maar op het groene hart van de Nijmeegse verkeersader is het verdacht leeg. Niet heel raar: het regent immers pijpenstelen. Wat valt er dan te picknicken? Het zou je verbazen.
Even verderop, onder het riante afdak van het VVV-gebouw, staat een groep studenten verdekt opgesteld. Het blijken inderdaad de schuilers van Karpe Noktem te zijn, al sinds 11 uur aan het keuvelen, en nog met een dikke twintig man sterk. ‘Tot 12 uur waren we nog op het plein, maar toen begon het met bakken naar beneden te vallen’, licht de nieuwe voorzitter toe. ‘We picknicken zo een keer of vijf per jaar. Ieder brengt wat mee, en dan ruilen we met elkaar.’ Ik ben nog net op tijd om het einde van deze editie mee te krijgen. Jammer, het klonk als een ontzettend interessante afterparty. Ik twijfel. Zal ik terugfietsen naar Piecken of niet?