Als je hard rent kun je het nog bijwonen: het actualiteitencollege van het Soeterbeeck Programma en Vox over de Olympische Spelen. De spelen hielden Nederland een maand lang in de ban, met als absolute emotiemoment natuurlijk de dramatische misser van Sven Kramer. In de hal van het Erasmusgebouw geeft filosoof Marcel Becker om 12.45 uur een beschouwing over ‘roem en de ondergang’ in Vancouver 2010. De directeur van het sportcentrum, Rob Cuppen, spreekt een column uit. Voxlog belde met hem voor een voorproefje.
Miljoenen mensen zaten tijdens het schaatsen voor de tv gekluisterd. Is dat oranjegevoel niet opmerkelijk voor een land dat politiek zo verscheurd lijkt?
‘Misschien komt het wel juist door de politiek dat er zo’n eenheid is. Het Oranjegevoel is deels geregisseerd maar ook voor een belangrijk deel spontaan. Veel mensen willen zich op deze manier uiten. Het is eigenlijk een soort tegenbeweging, juist doordat de maatschappelijke eenheid nu lijkt te ontbreken.’
En dan komt het drama van Sven Kramer. Hij heeft lang naar dit moment toegeleefd en er ontzettend hard voor getraind. Hoe gaat een topsporter met dit verlies om?
‘Ik denk dat dat wel te zien was in de beelden: eerst was hij kwaad en daarna, mede doordat het de schuld van een ander was, moet hij het toch relativeren. Fouten worden gemaakt, het moment is alleen erg ongelukkig. En natuurlijk willen de media harde verhalen horen over een breuk met de coach, maar persoonlijk had ik dat nooit verwacht. Ze hebben vele successen aan elkaar te danken, en daarom zal zo een fout niet tot een breuk leiden.’
U wordt gezien als een ‘vaderlijke’ directeur van het sportcentrum. Stel dat u in de trein zit naast Sven en het onderwerp komt ter sprake. Wat zou uw advies aan hem zijn?
‘Mijn advies zou zijn om gewoon zo door te gaan. Wel moet hij daarnaast nieuwe prikkels zoeken. Iedereen verwacht van hem dat hij dit blijft doen en over vier jaar opnieuw meedoet voor een plek op het podium, maar toch moet hij ook iets nieuws beginnen. Bijvoorbeeld een nieuwe ploeg of een nieuwe coach. En dan niet een nieuwe coach door dit voorval, maar omdat ze al zo lang samen zijn.’