Ik lijd aan kerstonzekerheid: een soort hysterische onzekerheid die toeslaat naarmate er meer kitcherige kerstmannen en lichtjes op straat verschijnen. Dit syndroom slaat toe op het moment dat je beseft dat je nog maar veertien dagen hebt om goede voornemens te bedenken (gezonder eten en minder kleding kopen), na te denken over afgelopen jaar en oja, je moet ook ineens om je naasten gaan geven.
Vragen die me verder tergen zijn onder andere ernstige zaken als: Ben ik te hard geweest voor mijn BC-docenten? Was de koffie op mijn stageplek echt zo lekker of heb ik dat gefantaseerd? Heb ik mijn oma wel vaak genoeg gebeld? Wat voor hapjes zouden ze op de Vox kerstborrel hebben? Maar ook de kleine dingen des levens houden me bezig: Zal er in 2010 eindelijk iets gedaan worden aan het klimaatprobleem? Wordt er eindelijk een medicijn tegen aids gevonden? Dat soort dingen.
De kerstonzekerheid manifesteert zich ook in zorgen voor het volgende jaar: Zal Berend me verlaten voor een jonger en blonder exemplaar omdat ik zó 2009 ben? Zal Bedrijfscommunicatie opgeheven worden? Mag ik me het zweet uit de poriën gaan werken bij BNN University? Zal mijn blog dezelfde status bereiken als Nalden? (waarschijnlijk niet, maar je moet wat te hopen hebben zo aan het einde van het jaar) Het wordt afwachten, maar ik houd jullie op de hoogte. Een fijn 2010 allemaal!