Eerst ging hij dapper de confrontatie aan met demonstrerende studenten voor de ingang van de Aula. Pas daarna kon minister Plasterk zich richten op het eigenlijke doel van zijn ‘informele’ bezoek: een ontmoeting met studenten van de Honours Academy. Voxlog vroeg de minister naar zijn indrukken. ‘Ik snap dat studenten zich zorgen maken.’
U moest zich door een berg demonstrerende studenten heen wurmen. Geen probleem?
‘Nee, ik snap dat studenten zich zorgen maken. Alleen is het wel goed wanneer ze beseffen, en dat heb ik ze ook proberen duidelijk te maken, dat dit kabinet niet op het hoger onderwijs heeft bezuinigd. In tegendeel, we hebben meer geïnvesteerd. Maar gezien de crisis moeten we onze prioriteiten wel gaan heroverwegen. Dat is waar.’
Studenten beweren dat u al bezuinigd heeft door de tweede studie niet langer te bekostigen.
‘Dat is niet waar. Voorheen kon je studeren tot je dertigste, maar die leeftijdsbeperking hebben we afgeschaft omdat je je leven lang moet kunnen leren. Dat is een principiële keuze en om die te betalen is de bekostiging van de tweede studie afgeschaft. Maar het is geen bezuiniging. Het levert me geen euro op.’
Eigenlijk kwam u hier voor de Honours Academy. Wat is uw indruk?
‘Indrukwekkend. Ik heb veel enthousiasme en bevlogenheid bij de honoursstudenten gezien. Wat ik zelf graag van ze wilde weten is hoe zwaar de belasting is van zo’n extra programma. Ik vond het verrassend te horen dat de meesten toch nog de tijd vinden om naast studie en Honours Academy de tijd te vinden voor bijbaantjes, vrijwilligerswerk of bestuursfuncties. Kennelijk gaan er toch heel wat uren in een week.’
Dat lijkt in tegenspraak met wat de demonstranten buiten beweren, namelijk dat studieintensivering ten koste gaat van de activiteiten die u zojuist noemde. Gaat u deze verhalen tegen hen gebruiken?
‘Dat zou niet helemaal eerlijk zijn. Deelnemers aan de Honours Academy vormen een kleine categorie van bijzonder ambitieuze studenten. Ik denk niet dat je hen als norm mag nemen en dan zeggen: zie je wel dat het kan.’
De Honours Academy zit verweven in de reguliere opleidingen. Daarin verschilt de Nijmeegse aanpak met die van bijvoorbeeld Utrecht, waar het University College min of meer zelfstandig is. Wat heeft uw voorkeur?
‘Ik heb niet de behoefte om te kiezen voor het een of het ander. Beide vormen van honours-onderwijs voldoen aan een bepaalde behoefte. Het is afhankelijk van de student waar hij of zij voor kiest. Ik geloof dat ik wel zou toejuichen wanneer een universiteit beide vormen aanbiedt.’
Op Voxlog legde voormalig LSVb-voorzitter Lisa Westerveld u de uitspraak in de mond dat u wel eens wilde zien hoe onderwijs op een provincie-universiteitje wordt gegeven. Bent u echt zo Randstad-minded?
‘Ha, ha. Als zo’n uitspraak herhaald wordt, zijn de van ironie getuigende aanhalingstekens die daarbij horen niet altijd zichtbaar. Ik heb helemaal niet de illusie dat er in stedelijke gebieden per definitie beter wetenschap bedreven wordt. Neem Cambridge of Boston (Harvard, red.), dat zijn universiteiten die niet direct in het stedelijk centrum van hun land liggen, terwijl ze juist het hoogst aangeschreven staan. Misschien is het voor wetenschap en hoger onderwijs juist wel beter om far from the maddening crowd te zijn.’