Professor Staatsrecht Tijn Kortmann heeft vorige week donderdag zijn laatste college gehouden. Op rijm. Tijdens zijn afscheid op 12 november werd hij door 400 studenten, alumni en faculteitsmedewerkers gevraagd nog eenmaal een gerijmd ‘Sinterklaascollege’ te geven. Kortmann heeft deze wens ingewilligd. Tijdens het college werd hij door een volle zaal ontvangen met het volgende lied:
Op de melodie van ‘Zie de maan schijnt door de bomen.’
Ziet, de prof, die is gekomen!
Staakt dus thans uw stil gedaas;
Hoort zijn woordvloed rhytmisch stromen
Op deez’ dag van Sinterklaas.
Vol verwachting klopt uw hart,
Hoe de Prof de Muze tart.
Voor’ge week heb ik besproken
De befraame Trias-leer;
’n And’re tijd is aangebroken,
En w’aanvaarden die niet meer.
Maar wij eren toch het reu-
zen genie van Montesquieu.
’t Is dus onjuist zó ómschrijven,
Als dat onze Grondwet doet:
Dat de uitvoering moet blijven
Bij de Koning, kort en goed.
Meer dan ’n Eeuw is de bepaling oud,
Maar ze is nog altijd niet fout.
En er zijn nog and’re vragen,
Die ’t artikel rijzen doet;
Waarbij – zoals wij reeds zagen -
Gij ook niet vergeten moet,
Dat in ons verband ’t woord ‘macht’
Veel verwarring heeft gebracht.
‘Macht’ zien wij gebruikt als ‘functie’,
Maar soms ook wel als ‘orgaan.
Beide, na een interpunctie,
Zien wín één artikel staan.
Honderd-twee-en-zestig, wel,
Is daarom niet zeer in tel.
Om één voorbeeld nog te noemen:
‘k Denk aan ’t Centrall Stembureau.
‘k wil mij er niet op beroemen,
Maar het is toch werk’lijk zó:
Staakt dit Kieswetapparaat –
Langelegd is heel de Staat.
En de Grondwet zelf kan leren,
Dat de wet moet zijn de tolk
Niet van ’t woord van enk’le heren,
Maar van Koning én van Volk.
Honderd-twaalf, leest het maar na,
Voor ik dan weer verder ga.
Want wij gaan geschenken kopen
Voor wie ons het naaste staan,
En wij bieden, naar wij hopen,
Die met schone verzen aan.
Zo betaamt het op dit feest –
Naast de stof hoort ook de geest.
Vele goede, lieve dingen
Zeggen wij op deze dag,
En de verzen zullen zingen
Van wat liefd’en trouw vermag.
Daarom is de Sint zijn feest
Steeds zo goed en mooi geweest.
En gij wilt nu wel gedogen,
Dat ‘k ook U het beste wens;
Naast ’t professoraal betogen
Pas dit woord van mens tot mens.
Daarom wensen wij U thans dit:
Felix, faustum omne sit.