Het verbod voor Iraniërs om een studie te volgen waar ze nucleaire kennis kunnen opdoen, leverde meer kwaad dan goed op, vindt de Nijmeegse hoogleraar Ashley Terlouw. In haar oratie, getiteld ‘Angst en regelgeving’, schrijft ze dat Nederlandse Iraniërs zich gestigmatiseerd voelen – ook degenen die geen contact hebben met gevoelige informatie of nucleaire instellingen.
De Iraniërs hebben het gevoel dat, ook al zijn ze hier geboren en geïntegreerd, ze nu eenmaal allochtoon zijn en dat altijd zullen blijven. Tegelijkertijd is de winst op het gebied van veiligheid zeer gering: wie zegt dat studenten met een andere nationaliteit geen informatie zouden kunnen doorspelen aan Iran? Veel Iraniërs die hier leven zijn het regime juist ontvlucht. Terlouw betitelt de regel dan ook als ‘schijnregelgeving’. Ze concludeert: angst is een slechte raadgever, ook voor de regelgever. Het imago van Nederland als tolerant land en voorvechter van de mensenrechten is schade aangedaan door de sanctieregeling Iran.
Het zijn de aanslagen van elf september die de opmaat vormden tot angst voor moslims, en strenge regels zoals de bovenstaande Santieregeling Iran. De rede van Terlouw, afgelopen vrijdag, begon dan ook zo: ‘De beelden van de vliegtuigen die zich in de Twin Towers boren, vandaag precies acht jaar geleden, staan voorgoed op ons netvlies. Angst greep de westerse wereld bij de keel.’ Eén van de uitvloeisels van die angst, voor terrorisme, kreeg voet aan de grond bij de VN-Veiligheidsraad. Men was bang dat Iraniërs in Nederland nucleaire informatie zouden komen stelen bij universiteiten en andere nucleaire instellingen. Daarom werd het Iraniërs verboden een studie gerelateerd aan kernfysica te volgen.
Nederland bracht dat verbod, in tegenstelling tot de andere lidstaten, spoorslags tot uitvoering. Zelfs Iraniërs die ook een Nederlands paspoort bezaten werden niet langer toegelaten aan kernenergieachtige studierichtingen.