Student bedrijfscommunicatie Jacqueline van Dongen (20) komt ook in haar tweede jaar met scherpe observaties van de dingen om haar heen.
Deze week: ”De laatste dag”.
Iedereen kent Bol.com alleen als website, als goede website. En dat is maar goed ook. Ik ken Bol nu ook als organisator van de ‘Bol.com Awards’ waar de Nightwriters dit weekend optraden, en dat is niet echt goed voor hun imago. Kenmerkend voor het event waren de vele blauw-witte ballonnen aan het plafond en het aantal mensen dat geen verstand had van nou ja, bijna alles. Bol had als enige criterium voor het aannemen van personeel ‘het moet een vrouw zijn’, een verstandelijke handicap was geen beperking.
Net als bij een echte award show werden er lelijke beeldjes uitgedeeld. In dit geval een klein, rond metalen mannetje met een pin in zijn kont. Erg ‘apart’ zoals Carice van Houten het zo politiek correct mogelijk wist te brengen. Carice mocht namelijk ‘haar’ beeldje op komen halen omdat de dvd van Zwartboek het meest verkocht was via Bol.com. Een andere (en volgens mij veel beter verkochte) genomineerde was Titanic, maar Leonardo diCaprio laten komen was ook weer zoveel gedoe. En zo kwam het, dat we allemaal stonden te klappen voor een gezonken boot.
Ik was er als producer van de Nightwriters show, als allerlaatste stageopdracht. Een ware uitdaging. Zo kregen we geen backstage bandjes, waren er geen drankbonnen voor de auteurs en o ja, we hebben ook geen kleedkamer. Ik belde mijn stagebegeleidster Miranda: ‘help’, piepte ik. ‘Regel het maar’, zei Miranda. Ik vond het een duidelijke opdracht.
Dus ik regelde het. Ik onderhandelde, ik zuchtte diep, ik pakte ons contract erbij en wees ernaar, ik zuchtte nog eens woest en onderhandelde nog wat meer. In de goodiebag zat Harry Potter kauwgom. Bol.com had het niet goed voor elkaar. Ik wel. Ik lever mijn stageverslag met een gerust hart in.