Dorpspomp: waar is het activisme gebleven?

Er zijn, in weerwil van de laatste twee geïnterviewden, nog steeds redenen voor acties, zoals de leerrechten enkele jaren geleden en de harde knip nu. Behalve dat studenten wellicht individualistischer zijn geworden, spelen natuurlijk ook nog andere factoren mee. Zo worden studenten tegenwoordig eerder betrokken in besluitvormingsprocessen, waardoor scherpe kantjes regelmatig al niet meer zo scherp zijn. Daarnaast is de politiek handiger geworden en gaan nieuwe regelingen vaak pas in voor een nieuwe generatie studenten, waardoor het de huidige generatie niet meer raakt.

Maar Hwb, nu heb je het over acties vanwege slechte voornemens vanuit Den Haag m.b.t. het hoger onderwijs, dat studenten dus direct raakt. Maar de Piersonrellen raakten de studenten helemaal niet, en tóch gingen er veel de straat op.

Klopt, zal mijn eigen preoccupatie zijn. Dergelijk activisme is nog veel meer verdwenen, uit de samenleving en de studentenwereld. Wat mij betreft zijn we de gulden middenweg daarin ook al weer voorbij.

Is het ook niet zo dat actievoeren nu een stuk moeilijker is? Verscherpte veiligheidsmaatregelen, strengere straffen etc.?

Studenten van nu zijn slappe thee! Ze hebben geen ruggegraat, geen idealen en willen alleen baden in weelde. En ik ben student dus ik kan het weten. Ik irriteer me kapot aan die klaploopgeneratie van nu met hun I-podjes. Die beroepsactievoerders zijn ook erg, maar de verzameling egotrippertjes die nu de collegebanken bevolkt, daar kan ik me nog veel minder mee identificeren. Die actie tegen de harde knip is dan ook gedoemd te mislukken met het huidige studentenvee!

Ach ja, de PvdA en GL-ers uit de grachtengordel doen flink hun best om een maakbare samenleving tot realiteit te brengen, voeg daar de preutse bijbelvolgers bij en vola; iedereen is kritiekloos gelukkig! Eigenlijk vind je standvastig idealisme alleen nog maar bij het gewone volk, de Wilders stemmers. Zij kunnen tenminste nog lekker ontevreden zijn over het leven. Maar ja, die vind je helaas niet op de RU. Nee, de passie moet nu komen van alle schattige, naieve, burgelijke, beschermde dorpse meisjes uit de ‘gezellige’ carnavalsregio’s zonder ook maar enige zelfreflectie…. Ik voorzie een sombere toekomst voor de student die zich nog ergens druk om maakt. Een licht puntje zie ik nog in allochtonen, die zo zijn buitengesloten uit onze samenleving, dat ze tenminste nog enige mogelijkheid tot nadenken meegekregen hebben. Maar ja, dan zie je onze stoffige blanke bejaarde hoogleraren voorbij strompelen achter hun rollator met stijve viagra piemels onder hun toga verscholen, klakkeloos akkoord gaan met een boerka verbod op het hoger onderwijs, omdat ze bang zijn dat hun maagdelijke verstandige dochters verpest worden door besneden moslimlullen in de collegezaal.

Wat een aanstellerij.

Dat de actiebereidheid weg is wordt al sinds de jaren ’80 geroepen. Als er aanleiding is zijn de studenten echt wel aan te zetten tot actie voeren. Het succesvolle actietraject van 2004 tot 2006 heeft er nog toe geleid dat Rutte’s leerrechtenstelsel ingetrokken is. Volgens mij is er de afgelopen twee jaar niet zoveel veranderd dat dat opeens niet meer mogelijk zou zijn. Als ik per ongeluk één of andere revolutionaire cultuuromslag gemist heb, wijs die dan aub even aan.

Lol @ die foto van Vd Woestijne, Briljant!

On topic: de bovenstaande reacties geven aan dat er maar weinig wordt gereflecteerd over wat actievoeren precies is. Het was volgens mij onderdeel van een veel sterker gepolitiseerde, en dus extremere, politieke cultuur. Daarbij horen ook uitingen als de RAF. Dergelijke fenomenen zijn erg lastig te begrijpen als je zoekt naar paralellen in de huidige samenleving. Volkert vd G. is wellicht een exponent, maar dergelijke tegenstellingen zijn verder toch veel minder aanwezig.

Ipv je afvragen of dit een goede ontwikkeling is denk ik dat je beter kunt proberen te begrijpen waarom nu op een andere manier geprobeerd wordt (politieke) doelen te verwezelijken. Ik denk zelf dat dit onder andere juist een reactie is op de negatieve kanten van het actievoeren jaren ’80-style.

De mentaliteitsverandering van studenten is wel degelijk zichtbaar – en het gaat mij niet om het wel of niet actievoeren. Het materiële bezit lijkt veel belangrijker, de derde wereldgedachte leeft veel minder. Zeg maar het algemene sociale gebaar. Studenten komen echt nog wel in actie, maar toch vooral als het hen zelf in materiële of geldelijke zin raakt. En da’s toch een heel ander motief.

Tuurlijk is er een mentaliteitsverandering, er is immers altijd mentaliteitsverandering. Ik denk niet dat het ooit is voorgekomen dat 20 jaar lang dezelfde mentaliteit heerste en er zullen ook altijd grote groepen mensen zijn die roepen dat vroeger alles beter was (zo is er toch nog een constante factor in de mentaliteit). Dat er nu geroepen wordt dat studenten (of mensen/jongeren in het algemeen) alleen aan zichzelf denken is dus niets nieuws.

Ik denk echter niet dat dit inderdaad de mentaliteitsverandering is die heel sterk plaatsvindt. Dertig jaar geleden gingen studenten misschien nog massaal de straat op om te protesteren tegen het kapitalisme en mondiale ongelijkheid, dat zie je tegenwoordig niet meer. Er zijn echter wel talloze studentenclubjes die zich actief bezig houden met ontwikkelingssamenwerking, volgens mij zag je dat juist dertig jaar geleden een stuk minder. De mentaliteitsverandering die hier uit blijkt, geen woorden maar daden (ik weet het, hij is lelijk), lijkt me alleen maar positief.

Ook het voorbeeld van de leerrechtenacties dat ik eerder noemde spreekt tegen dat studenten alleen om hun eigen materiële waarden geven. Rutte is er altijd helder over geweest dat dit stelsel alleen zou gelden voor nieuwe studenten. Niemand van de enkele duizenden studenten die zich actief tegen deze plannen verzet hebben heeft daar dus iets aan gehad. Ze stonden daar voor de toekomst van het onderwijs, niet voor de eigen portemonnee.