Om de totale CO2 uitstoot van de Radboud Universiteit te compenseren, is een stuk natuur nodig van ongeveer 70 vierkante kilometer. Dat is zo’n 1,2 keer de oppervlakte van het Nationaal Park de Hoge Veluwe. Per student/medewerker komt dat neer op 0,38 hectare. De universiteit berekende haar zogenaamde carbon footprint in het kader van het Nijmeegse Energieconvenant. Het doel daarvan is het CO2-gebruik de komende jaren fors terug te dringen.
De carbon footprint geeft aan hoeveel oppervlakte bos nodig zou zijn om de CO2-uitstoot van een persoon of organisatie te compenseren. In Nederland ligt het gemiddelde op 2,78 hectare per persoon. Dat is te veel: vermenigvuldigd met het aantal wereldburgers kom je uit op een oppervlakte die veel groter is dan de aarde. Met een gemiddelde van 0,38 hebben de medewerkers (3630 fte) en studenten (14735) van de Radboud Universiteit op hun werk/studeerplek al een zevende van hun gemiddelde opgesoupeerd.
Bij de berekening van de carbon footprint zijn verwarming en het elektriciteitsverbruik meegerekend, maar bijvoorbeeld ook de brandstof van medewerkers die met de auto komen. Het oppervlaktecijfer dat daar vervolgens uitrolt moeten we wel met een korreltje zout nemen, zo maant ons een woordvoerder van Universitair Vastgoed Bedrijf. ‘Het is buitengewoon complex om al het verbruik om te rekenen naar bosoppervlakte. Daarom moet je het vooral zien als een rekenmethode. Door nu de footprint te berekenen en dat voortaan jaarlijks te doen via dezelfde methode, kun je een trend vaststellen.’
Zo’n rekenmethode is nodig omdat de Radboud Universiteit afgelopen maart het Nijmeegs Energieconvenant heeft ondertekend. Samen met 13 andere grote Nijmeegse bedrijven en instellingen belooft de RU daarin om in 2010 zo’n dertig procent minder CO2 uit te stoten dan nu. De universiteit werkt aan voorstellen om die reductie te realiseren.