Robotkinderen Remulus en Romus zijn vastbesloten hun stad Reme niet in handen te laten vallen van het monster Hannibal. Dit is niet het script van een dubieuze sf-thriller, maar de afsluiting van de cursus robotica bij kunstmatige intelligentie op donderdag 26 juni.
Niet-gewelddadig
Laat twee robots op een niet-gewelddadige manier samenwerken, dat was de opdracht aan de studenten kunstmatige intelligentie. Els, Sjoerd, Maarten-Jan en Jered creëerden van technisch lego twee vriendelijke robotjes, Remulus en Romus, maar konden het niet laten om ook een luidruchtig monster, robot Hannibal, te bouwen.
Remulus sloeg Romus dood
De studenten bouwden en programmeerden de robots zelf en rustten ze uit met bluetooth communicatie, touch-sensoren en sonar’s. Het testen van de robots verliep niet zonder slag of stoot. Els: ‘Remulus sloeg Romus dood, dat was niet de bedoeling: ze moeten juist samen de stad verdedigen tegen Hannibal.’ Donderdag 26 juni mochten de robots hun kunstjes vertonen.
Parmantig
In totaal presenteren acht groepen hun zelfgebouwde robots, met wisselend succes. De samenwerking tussen robots Master en Slave gaat gesmeerd: ze tillen in een vloeiende beweging samen een mandje op, paraderen parmantig rond de arena en ontwijken álle obstakels. De bluetooth-communicatie werkt niet overal even goed, waardoor de helft van een robotteam nogal eens hulpeloos blijft stil staan. Een robot op zoek naar voedsel krijgt plotseling ‘anorexia’.
Robot-watje
Remulus en Romus patrouilleren waakzaam voor de stadsgrenzen op en neer, onder toeziend oog van hun vier meesters en de rest van de studenten kunstmatige intelligentie. Als Hannibal nadert, spot een van de twee robots de vijand en rolt erop af – nadat een seintje is gestuurd naar de ander: ik ga erop af, blijf jij maar daar. Een eerste poging de stad te verdedigen mislukt. ‘Watje!’ roept een van de studenten. De tweede poging slaagt. Remulus en Romus overleven hun beproeving.