Tijdens zijn dagelijkse fietstocht van zijn woonplaats Lent naar zijn werkplek op de campus van de Radboud Universiteit, verbaasde de milieubewuste Hans Spaans zich onlangs over het enorme aantal affiches waar de bomen langs de Heyendaalseweg gedurende de verkiezingen mee beplakt waren. Hij achtte de tijd rijp om actie te ondernemen.

‘Mag het ietsje minder!’
De RU-medewerker besloot uit protest een deel van het beroemde gedicht ‘Herinnering aan Holland’ van de vermaarde dichter Hendrik Marsman te parodiëren. Zijn oproep is niet mis te verstaan: ‘Modebewust dat wel / met al die piercings van punaises. / Maar mag het ietsje minder! / Laat bomen toch affiche-vrij / is mijn milieubewuste yel,’ zo luidt de laatste strofe van zijn gedicht. Spaans stelt voor ‘een aantal speciale plakplaatsen in te richten, waar iedereen dan kennis kan nemen van alles wat er leeft en bloeit op deze milieubewuste universiteit.’ Uit medelijden met de beschadigde houtachtigen voegt hij er een oproep aan de boosdoeners aan toe: ‘Zouden de plakkers zo vriendelijk willen zijn nog even al die punaises uit die bomen te halen?’

Zichtbaarheid van essentieel belang
In een schriftelijk antwoord, door alle hectiek omtrent de verkiezingen nogal vertraagd, geeft AKKUraatd aan dat het ‘zelf ook nogal wat moeite heeft gehad met het gebruiken van bomen om op te posteren.’ De winnaars van de verkiezingen hebben er echter toch toe besloten ‘om de zichtbaarheid tijdens onze campagne te vergroten’. En hoewel AKKUraatd het gebruik van vaste posterplaatsen welgezind is, stelt het bestuur dat het tijdens verkiezingen ‘waarschijnlijk altijd voor zal blijven komen dat de deelnemende partijen elkaar willen overtroeven in de zichtbaarheid.’ Spaans noemt het antwoord ‘een beetje flauw’, want ‘met geen woord wordt stilgestaan bij het lot van al die bomen. Als je zo moet overtroeven, dan schaadt het meer dan dat de boodschap positief overkomt.’

Punaises niet schadelijk voor volwassen bomen
Toch is het maar de vraag hoeveel schade de affiches en punaises eigenlijk kunnen aanrichten. Voxlog legde bioloog Hans de Kroon het probleem voor. Die reageert ontspannen: ‘Dat onze klager zich eraan ergert is één ding, maar als zoiets bij een volwassen boom gebeurt kan ik hem geruststellen. De bast van die boom is wel een cruciaal onderdeel – als je dat in z’n geheel weghaalt kan de boom de voedingsstoffen niet meer transporteren –, maar een spijker in één van de vaatjes die zich in die bast bevinden kan echt geen kwaad.’ Met de getroffen bomen hoeft niemand dus medelijden te hebben. Het esthetische vraagstuk blijft evenwel staan.

Het volledige gedicht van Hans Spaans:

Denkend aan het milieu
op een brede Heyendaalseweg,
zie ik een fraai rijtje bomen
tot aan den einder staan.

Velen gehuld met kleurrijke affiches
als een driedelig pak beplakt.
En zichtbaar aangedaan
blijven ze stilzwijgend staan.

Modebewust dat wel
met al die piercings van punaises.
Maar mag het ietsje minder!
Laat bomen toch affiche-vrij
is mijn milieubewuste yel.