Maanden voorbereiding gingen eraan vooraf, maar dan heb je ook wat: de Nijmeegse rechtenstudentes eindigden vorige week op de vierde plaats van de European Law Moot Court Competition regionale finale. Alleen de allerbesten mochten meedoen aan de finales van de prestigieuze internationale pleitwedstrijd in Dallas.
Een beetje moe is commissievertegenwoordiger Michelle Witte nog, maar vooral heel trots. Samen met Mirella Daurer, Miriam Kullmann en Maaike Luiten vertrok ze 13 februari naar Texas. Michelle: ‘Het was geweldig in Dallas. De wedstrijd was nog pittiger dan we hadden gedacht. Terwijl we ons al op het ergste hadden voorbereid. Voortdurend werden we onderbroken door de rechters die ons de lastigste vragen stelden.’ Het Nijmeegs team is al vanaf september zoet met de voorbereidingen van de wedstrijd. Michelle: ‘Je moet niet alleen een grondige kennis hebben van het Europees recht, maar je moet ook goed kunnen presenteren en je talen kennen. De fictieve casus moest zowel in het Frans als in het Engels worden behandeld.’
Bloedfanatiek
Leek het er even op dat het Nijmeegs team het enige team was dat zich had geplaatst voor de regionale finale, eenmaal in Dallas bleek de Universiteit Leiden ook present. Michelle: ‘De organisatie was hun schriftelijke stuk kwijtgeraakt. Pas een week voor vertrek hoorden ze dat ze mee mochten doen. Hun stuk bleek het meeste punten te hebben gekregen in de voorselectie. Superknap.’
Het Nijmeegs team deed het ook niet slecht: zij lieten acht teams achter zich en eindigden op de vierde plaats. Alleen het beste team, de universiteit van Heidelberg mag door naar de finale bij het Europees Hof van Justitie in Luxemburg. Michelle: ‘Zij waren bloedfanatiek. Het thema van de wedstrijd was Meet and compete, maar het Duitse team ging het alleen om de competitie. Ze waren alleen op winnen gefocust.’
Maar winnen is het niet het belangrijkst, aldus Michelle. ‘Wij hebben meegedaan aan alle borrels, dineetjes en het grote slotfeest. Ontzettend leuk om mensen uit zo veel verschillende landen te ontmoeten.’ Na de competitie vlogen de meiden nog even naar New York voor een snoepreisje. ‘We woonden de laatste maanden bijna in de bieb. Na al dat oefenen hadden we dat wel verdiend.’