Eerstejaars Jacqueline van Dongen (18), student bedrijfscommunicatie, gunt je elke maandag een inkijkje in het wel en wee van een eerstejaars. Deze week: valentijnsbekentenissen.
Na mijn date avontuur in de Valentijns-Vox van vorige week werd gevraagd om een ongecensureerde versie op Voxlog. Dat zouden jullie wel willen ja; dat mijn Bekentenissen eens echte bekentenissen zouden worden. Want wat is er al die avonden nou echt gebeurd? Om 22.00 uur naar huis? Natuurlijk niet. Als echte BC-studente heb je natuurlijk een reputatie hoog te houden dus ga je met ze allemaal naar huis, dat lijkt me logisch. Je binden is misschien lastig, iemand aan een bed vastbinden is daarentegen hartstikke gemakkelijk.
Zo zou mijn column kunnen gaan, waarna ik uit de doeken zou doen wat ik allemaal heb uitgespookt met al die mannen. Dat ik, na het aannemen van dozen chocola en bossen rozen, een spannende nacht zou beleven met, doe eens gek: De Tandarts, en gewekt zou worden met een champagne-ontbijtje en een morning-after pil.
Helaas ben ik geen Renske de Greef en gaat mijn verhaal niet zo. Mijn verhaal is minder glamorous.
Deed de Haaikoe-poll nog vermoeden dat ik zestien geheime aanbidders heb (goed, vijftien, als ik mezelf niet meereken) in de praktijk kwam daar weinig van terecht. Van de welgeteld vier Valentijns-kaartjes die ik ontving waren er nul van aanbidders tegenover twee oma’s, een moeder en een beste vriendin; geen topscore. Zestien leuke mannen werden er slechts twee, en laat dit er nou net een teveel zijn.
Nu zijn er maatschappelijke normen die bepalen dat sommige dingen nu eenmaal met twee tegelijk komen zoals sokken, politiemannen op straat en handschoenen; mannen horen daar nu eenmaal niet bij. En wanneer je dus ineens twee mannen leuk vindt moet je kiezen, zo simpel is het.
Ik haat kiezen, ik weet ’s ochtends niet welke sokken ik aan moet doen, ’s middags niet welke boter ik moet kopen (roomboter of margarine?) en ’s avonds niet wat ik de volgende dag op mijn brood wil. Dit kan dus nog lastig worden.
Maar of je nou twee mannen leuk vindt, eigenlijk verliefd bent op je nichtje, een stiekeme affaire hebt met de buurman, naar bed gaat met de ex van je beste vriendin, of de vriend van je beste vriendin, denk aan de uitspraak die mijn vader ooit deed: ‘ Jacq, het is goddomme toch verliefdheid en geen politiek!’ Gelukkig maar, want als de politiek net zo ingewikkeld zou zijn als de liefde zou er nooit meer iemand gaan stemmen.