Elke vrijdag gunt Jacqueline van Dongen (18), student bedrijfscommunicatie, je een inkijkje in het wel en wee van een eerstejaars. Deze week: het eerste college. 
Er zijn mensen die nergens bang voor zijn. Ikzelf ben niet zo iemand. Natuurlijk zou ook ik heel stoer willen zeggen dat niets mij angst aanjaagt, maar dan zou ik liegen en dat mag niet. Triviale dingen als doodgaan vind ik niet eng. Nee, ik ben bang voor de gewichtiger zaken in het leven. Tussen de spaken komen als je achterop de fiets zit of geen kaarten krijgen op je verjaardag bijvoorbeeld.
Ook maken statistieken als: ‘60% van de studenten stopt al in hun eerste jaar’, het feit dat ik de weg niet weet en moeilijke tentamens in het vooruitzicht me wat nerveus. Tel dit bij elkaar op en je komt tot de conclusie dat ik niet ontzettend zelfverzekerd aan mijn eerste dag op de Universiteit begon.
Semi-zelfverzekerd – help, waar moet ik heen?! – kwam ik een kwartier te vroeg de collegezaal inlopen. Ik keek rond, zag nog een lege plaats (ja, zo een waar eerst acht anderen voor op moeten staan) en ging zitten.
Gelukkig, er werd begonnen met huishoudelijke mededelingen. Je moet jezelf natuurlijk niet onderschatten, maar ik moet toegeven dat ik op dat moment blij was dat er iets voorbij kwam dat ik zéker zou begrijpen.
Alhoewel, ik zat hier verveeld voor me uit te staren, maar voor mij zat een meisje al druk te schrijven. Dit waren toch nog steeds de mededelingen, of had ik iets gemist? Was ik, zonder dat ik het wist, in slaap gevallen en had ik door het halve college heen geslapen? En als dat zo was, plakte er dan nu ook een geel Post-it papiertje op mijn voorhoofd? (Dat gebeurt in de film altijd.)
Ik boog voorover om te lezen wat het meisje zo ijverig aan het schrijven was.
In kriebelige letters stond er geschreven: Niet vergeten aantekeningen te maken.
Zuchtend zakte ik onderuit in mijn stoel en klapte mijn schrijfblok dicht. Opeens wist ik dat het met mij allemaal bést wel mee zou gaan vallen.
De weg wist ik, met die aantekeningen zat het wel goed en tja: nou alleen die tentamens nog.