‘Tempo maken’, verordonneert de zelfstandig econoom en Vrij Nederland-columnist Frank Kalshoven in zijn jongste stukje voor het linkse weekblad. Fijn advies is dat voor alle aankomende studenten die zich juist hadden voorgenomen het er eens goed van te nemen. En waarom ook niet? In vier á vijf jaar je studie afronden is theoretisch best mogelijk, maar met lening zus en bijbaan zo kan de studieduur worden opgerekt tot een lengte waarbinnen je niet alleen wat meer van het studentenleven kunt genieten, maar ook in staat wordt gesteld een Honours Programma te volgen, eens wat vakken in het buitenland te volgen of een bestuursfunctie te vervullen bij, zeg, Carolus Magnus of Algemeen Nijmeegs Studentenblad.
Maar die vlieger gaat wat Kalshoven betreft niet op. De koele columnist (die al wat langer scherpe economische observaties uitpoept voor de Volkskrant) becijfert dat het “efficiencyverlies” per afgestudeerde zo’n zeventigduizend euro bedraagt. Zijn oplossing:
“Tienduizend euro collegegeld per jaar (met een goed en sociaal leenstelsel om studieschulden terug te betalen) garandeert dat studenten hard doorstuderen en hun tijd niet langer verdoen met bijbaantjes, gelummel en excessief feestvieren.”
Tja. Premisse van ‘s mans betoog is dat elke maand opgelopen vertraging zonde is. Daar zou tegenin kunnen worden gebracht dat veel studenten de extra tijd gebruiken voor extracurriculaire activiteiten die onmisbaar zijn voor hun persoonlijke ontwikkeling, et cetera, et cetera. Ik pleeg maar even zelfcensuur, als nog-niet-afgestudeerde met een studentnummer beginnend met de cijfers 99 houd ik me in deze discussie wijselijk op de vlakte. Maar zijn er andere meningen in de zaal, of moet de nieuwbakken mentorkids worden ingepeperd dat er vaart dient te worden gemaakt, en niet zo’n klein beetje?